Geschiedenis

De Zwitserse Witte Herder en de (witte) Duitse Herder hebben dezelfde voorouders. Een stukje geschiedenis zal dat duidelijk maken.
 
Eind 1800 waren er vele soorten herdershonden in Europa. De belangrijkste hond in deze geschiedenis is de witte herdershond “Greiff”. Uit deze hond werden zowel gekleurde als witte nakomelingen gefokt. Een (gekleurde) kleinzoon van deze Greiff werd gekocht door fokker Von Stephanitz. Hij noemde de hond “Horand von Grafrath”. Deze Von Stephanitz zag in Horand zoveel goede eigenschappen dat hij besloot samen met zijn vriend Meyer een nieuwe rasstandaard op te zetten. Die van de toekomstige Duitse Herder.

In april 1899 richtte hij daarvoor “der Verein für Deutsche Schäferhunden“ op. Zijn hond Horand werd de eerste geregistreerde Duitse Herder. Belangrijk hierbij is vooral dat de stamvader van de Duitse Herder Horand, de witte herder Greiff als voorvader had. De Duitse Herder werd wereldwijd populair. Wit maar ook zwart waren echter niet gewenste kleuren. Er kwam (in Europa) zelfs een fokverbod voor de witte herdershonden. Veel van deze witte herdershonden werden geëxporteerd naar o.a. Noord-Amerika waar men juist erg gecharmeerd was van de witte herdershond. De Amerikaanse fokster Ann Tracy besloot om met de witte herders een eigen bloedlijn op te zetten. In 1917 werden de eerste (witte) pups uit haar fokkerij bij de Amerikaanse Kennelclub geregistreerd.


Pas in de jaren ‘80 kwamen Witte Herder pups terug naar Europa. In 1985 haalden verschillende Nederlandse fokkers Witte Herdershonden uit Duitsland en Noord-Amerika. Het ras deed zijn intrede in Nederland. In 1986 werd het eerste nestje geboren. Begin jaren ‘90 werd de Witte Herder door de Raad van Beheer geregistreerd als ras in opbouw onder de (foutieve) benaming Amerikaans-Canadese Witte Herder. Dit werd later bij de nationale erkenning rechtgezet. Vanaf dat moment vond registratie plaats onder de naam Witte Herder.

Vanaf 1 mei 1999 heeft Nederland als land het ras erkend. Net zoals de landen Denemarken, Tsjechië, Oostenrijk, Zwitserland, Noorwegen, Zweden en Zuid-Afrika. Dit betekent dat Witte Herder pups geboren in deze landen, ingeschreven worden door een FCI internationaal erkend bureau, zoals in Nederland de Raad van Beheer. De inschrijving gebeurt in een “Voorlopig Register” (VR). Een paar jaar later blijken er genoeg bloedlijnen te zijn om ingeschreven te worden in het stamboek.

 

De Witte herder erkend
Op 20 december 2002 besloot de FCI om het ras een voorlopige erkenning te geven als Zwitserse Witte Herder. De officiële benaming van het ras is: BERGER BLANC SUISSE. Standaard Nummer: 347 FCI Rasstandaard 2002.

De voorlopige erkenning van de Witte herder gaat officieel in op 1 januari 2003. In Nederland heeft de Raad v. Beheer gekozen voor de Engelstalige benaming White Swiss Shepherd Dog. Alle puppen die na 1 januari werden geboren werden geregistreerd in Bijlage 0. Kampioenschappen kunnen pas verkregen worden met honden geregistreerd in Bijlage 1.

Eveneens vanaf 1 januari 2003 is de eerste Zwitserse Witte Herder met een officiële stamboom daar. Hij staat ingeschreven in de “Bijlage G-0”. Vanaf dit moment is de Zwitserse Witte Herder een officieel ras en in het bezit van een officiële stamboom.

Op 4 juli 2011 is uiteindelijk de definitieve erkenning van het ras gekomen.